NeoCa

Pesimist hayaller durağı….

Pesimist hayaller durağı….
Dün seninle telefonda konuştuktan sonra hemen bilet aldım sana söylemedim sürpriz olsun dedim. Ardından hazırlandım en güzel kıyafetlerimi giydim. Berbere gittim damat traş yap dedim. Hayırdır dedi berber dedim umarım hayır senin kabiliyetine bağlı, gülümsedi. Saatler öncesi hazırdım yanına gelmeye. Otobüs Terminaline gittim sordum otobüsü daha iki saat var dedi. Hemen telefonumu şarja takıp sana mesaj attım. Sonra aradın beni konuştuk ve sana geleceğimden hiç haberin yoktu oysa en çok sen istiyordun gelmemi. Seninle konuşurken zaman nasılda geçti otobüs geldi kapattım telefonu o otobüs beni sana getirecek olan otobüstü. Sakindim belki de öyle sanıyordum. En çok sevdiğim en arka sağ koltuk beni bekliyordu sende bilirsin ne kadar çok sevdiğimi. Otobüs hareket etti ve sana yolculuk başladı. Buram buram sen kokuyordun yüreğimde hiç telaşa vermeden sana mesaj attım uyuyana kadar. Ben hiç uyumadım ki koca bi yalandı yarin işimin olduğu ve uyumam gerektiği. Ve sonunda senin şehrine geldim ve telefona sarıldım sorum şuydu nerdesin? Çok uzak değildin 2 dakika sonra seni görecektim sana sarılacak kokunu içime çekecektim. Koşar adımlarla kahvaltı yaptığın kafeye geldim. Üzgün bir surat yemeğinle oynuyordun. Hemen iki su bardağı çay aldım elime masama geldim. Buyrun dedim. Sen yüzüme bile bakmadan ben çay istemedim ki dedin. Ve ben çay sizin için değil dedim. Kafan eğik azarlar gibi elini salladın. Karşına oturdum ben var seversen çay var içersen yol var benimle sonsuzluğa yürürsen dedim. Saçlarını toplayıp kafanı kaldırdın ve yüzünde gülümseme gözlerinde ışıltı ile donup kalmıştın. Elini tuttum sana geldim süpriz yaptım aslında kargo ile gelecektim ama ankaradan burası uzun sürer diye kırmızı kurdelesini yanımda getirdim artık beni paket yaparsın olmaz mı? Ayağa kalktın karşındaydım ve bir tokat patladı yüzümde ardında şebek kelimesi. Usulca sana sarılabilir miyim dedim. Sen evet der gibi gözlerinle işaret ettin. Sarıldım… Öyle bi sarılmaydı ki zaman durdu dünya durdu nefes almak seni koklamak istiyordum ama kalbim atmıyor nefes alamıyordum. Hani filmlerde olur ya kamera etrafta döner aynen öyle uzun bir süre geçtikten sonra kendime geldim. Seni içime çektim gözlerim iki damla yaş akıttı yüreğine gülümsedik. Ve bir çift söz çıktı yüreğimden Seni seviyorum. Dedim sustum…

Yazar hakkında

Alkan Kaya

Yorumla

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.